başlıksız

Üşüyorum
...
...
Kendi kendimın omuzuna koyup başımı, kendi kendime sarılıyorum
...

bahanelerim var

ama

aslında

sadece

korkuyorum

...


kimse bilmiyor belki ama

küçüğüm ben daha

...

birinden mavi
birinden mor
akan damlalarda
hep korku damlıyor



bahanelerim var


ve üstelik

çok üşüyorum
...
...
ama

aslında
ben
sadece

korkuyorum

...


Kendi kendimın omuzuna koyup başımı, kendi kendime sarılıyorum


kimse bilmiyor belki ama

küçüğüm ben daha



bu yükün altında tek başıma durmaya o kadar korkuyorum ki
sırtlamaya çalıştıkça dizlerim titriyo
dizlerim titredikçe dengem kayboluyo
ve yapamıyorum işte
olmuyo


"yaparsın sen"leri duymak
sonsuz güvenildiğini hissetmek
aksilikleri göz önüne bile almayanlarca çevrelenmek
...
bana cesaret değil korku veriyor daha fazla


...



Dizlerim titriyor
düşüyorum yere
avuçlarımın tam da üstüne
ve ellerime
minik çakıl taşları batmış oluyor
ince ince kan sızıyor avuçlarımdan
ama saklıyorum
kimse görmeden
yeniden
dikiliyorum ayağa
hiçbirşey olmamış gibi
yeniden
sırtlanıyorum bir daha
ama dizlerim titriyor
avuçlarım acıyor


bu yük bana ağır geliyor
ama
kaçamıyorum
"yapamıyorum ben bunu"
diyemiyorum
sadece altında
ezildikçe ezildikçe ezildikçe
...

herkes o kadar alışmış ki
herkes o kadar emin ki
herkes o kadar şüphesiz ki

yapamıyorum demek
yalan geliyor
kolaya kaçmak oluyor

WTF?

Baba kutup ayısı ile oğlu dolaşıyorlarmış.
Yavru ayı:
-Baba, benim dedem kutup ayısı mıydı?
diye sormuş. Babası da:
-Tabii ki oğlum.
diye cevaplamış. Biraz daha yürüdükten sonra Yavru ayı:
-Peki, dedemin babası kutup ayısı mıydı?
demiş, baba biraz meraklanarak:
-Tabii ki yavrum, dedenin babası da kutup ayısıydı, niye merak ettin ki?
Yavru ayı:
-Hiiç...
diye cevap vermiş. Biraz daha yürüdükten sonra yavru ayı yine:
-Peki, dedemin annesi?
Baba, biraz da sinirlenerek:
-Evet yavrum, o da kutup ayısıydı.
diye sertçe karşılık vermiş. Aradan fazla zaman geçmeden yavru ayı yine:
-Peki baba, dedemin babasının babası, annesi, amcası filan hepsi kutup ayısı mıydı?
diye sormuş. Babası bu sefer kızarak:
-Evet, hepsi kutup ayısıydı. Benim babam, annem, annenin babası, annesi, onların babaları, anneleri, senin bütün sülalen kutup ayısı tamam mı?
diye bağırmış. Ardından da niye soruyorsun bunları diye azarlamış oğlunu. Oğlu da:
-Niyye ben üşüyorum o zaman, bi türlü anlamadım ?!!
demiş.


Şu anki durumum tam da böyle işte, haberiniz olsun, donarak ölebilirim; buzun üstündeyim uyumak tatlı geliyo ve fakat ben durumun farkındayım =P Issız Adam'ı da izledim ama sonra yazıcam. Zaten tonlarca şey var yazılacak, ama sonra...