28 Mayıs 2010 Cuma

teknecim

Yazacağım yığınla güzel Ankara anısı vardı ki, dünya tersine döndü, bir anda alabora oldu teknem. Tekneye su kaçmasın diye debelenirken ben, ufukta kara görünmesin mi? 

Pek de anlaşılır olmadığımın farkındayım, aslında tüm niyetim "hala hayattayım" demek. Yakın zamanda detaylar da gelecek umarım. Ve evet, hala İsrail Günlükleri'nin son ikisi eksik, biliyorum. 

Herkese öpücükler!

21 Mayıs 2010 Cuma

Tükendi!


Kızlaaaar! Size kötü bir haberim var. Hani şu gözünüzü dört açıp sinemada, kantinde, dans kurlarında ve hatta apartman toplantılarında falan, kısaca her yerde aradığınız, evlenilecek erkek var ya, daha doğrusu vardı ya, hah işte o tükendi. Neden? Çünkü ondan bi tane vardı sadece ve geçen sene tam da bugün yüzüğü taktım o adamın parmağına! Nabbeeeer?!  Kaptım yavruyuu kaptııım! 


Bundan sonra boşa aramayın, elinizdeki ile idare etmeyi öğrenin, kaderinize razı olun diye haber vereyim dedim.

Sevgiler,
Cadınız

9 Mayıs 2010 Pazar

Bi tek

bunca yılda gerçekten öğrendiğim, iyi kötü aldığım her nefeste iyice anladığım tek bir gerçeği var hayatın;
bi tek annem olsun, bana bişey olmaz! yok öyle şarkılı türkülü bir deyişle değil bu, hayatın tüm gerçekliğiyle...

haksızlığa uğradığımda,
mutluluğumu paylaşacak kimsem olmadığında,
sevincimi kıskananları anlayamadığımda,
hayallerim gerçek olduğunda,
dünya başıma yıkıldığında...

bi tek o vardı...

benimle birlikte savaştı, benimle birlikte güldü, bana güç verdi, benden güç aldı...
hayatıma anlam kattı, hayatı yaşanılır kıldı...

Hayatta başka hiçbir şeye bu kadar şükretmedim:
iyi ki o benim annem, iyi ki o benim arkadaşım, iyi ki o benim Zerrin'cim...


Ah bi de birlikte daha uzun tatiller yapabilsek...

7 Mayıs 2010 Cuma

ingid michaelson söylüyor

Bi dolu aksilikler oluyor, bi dolu hem de bi dolu...
kiminde geberiyorum vicdan azabından, kiminde ektiğimi biçtiğimi bildiğim için üzülme hakkı vermiyorum kendime ama yine de acıyla buruluyor içim.
kiminde kusacağım öfkeleri geri geri yutuyorum ki daha da feci bulanıyor midem ama tek çare zaman,
kiminde artık damla akıtamaz olmuş gözlerim, sessizce katılıyor içim...


Open me up and you'll see
I'm a gallery of broken hearts
i'm beyond repair, let me be
and give me back my broken parts

29 Nisan 2010 Perşembe

Aynı


Neyin değişmesini bekliyorum, hangi akla hizmeten?
İnsanlar mı değişecek bir anda? Davranışları mı? Durumlara bakışları mı?

Gerçekten sihirli bir değneğim olduğunu zanneden bir şizofren var galiba içimde bir yerlerde. Ben farkında olmadan beynimi yıkıyor, bak bu sefer farklı olacak diye diye. Hiçbir şeyin farklı olduğu yok. Anca kendimi kandırıyorum işte. 

Herkes aynı! 
Herşey aynı!
Sorunlar hep aynı!