El işleri - crafting

Son zamanlarda uzunca bir süredir kendimi el işlerine verdiğimi farkettiğinizi tahmin ediyorum şekerler. Eskiden inşaatlardan ytong taşı araklayıp heykel yapardım, sonra fimo ile işin kolayını buldum, derken tahta oymacılığı, takı tasarımı, toka ve kendi t-shirt ve elbiselerimi dikmek gibi geçici uğraşlarım da oldu ama takı tasarımı dışında hiçbiri etamin işlemek ve kart yapmak kadar uzun süre meşgul etmeyi başaramadı beni. 

Başlarda "napıcam ben yeaaa"dan öteye geçemezken Aslı'cımın sayesinde nerden nasıl ilham alacağımı da öğrendim ve öyle bir hale geldim ki artık kendi tarzımı oluşturdum az çok. Herhangi bir kartı görüp beğenip "aynısından" yapmaya kalkışsam bile sonuç mutlaka farklı oluyor, ki bu da beni mutlu ediyor doğrusu. 

Bu ilham süreçlerinde en etkili ortam tabii ki Pinterest ama bloglar da bir o kadar şahane fikirler verebiliyor. Hele ki kayda değer kimselerin bloglarını ve hatta youtube kanallarını takip ediyorsanız ilhamsız kalmanız neredeyse imkansız. İngilizceniz yeterli olmasa bile özellikle Lindsay'in youtube kanalını takip etmenizi öneriyorum. 

Tabii bunca şeyin hep ingilizce olması sinirimi bozmuyor değil. Nedense kaliteli türkçe içerik ya yok ya da ben bulamadım söz konusu kart yapımı olunca. E hal böyle olunca, diyorum ki frugalcrafter gibi ben de videolara başlasam mı acaba? Ne dersiniz? Aklımda binbir fikir var her zamanki gibi ama bu defa eyleme geçmek için biraz cesaretlendirmeye mi ihtiyacım var acaba?

Never enough!

After I discovered the joy of playing with paper and all those crafty things, I couldn't take myself of going into the deeper. The more techniques I discovered, the better and patient I became. What do you say?

On the other hand, UK has very good support for such hobbies. Especially the magazines such as Papercraft Inspirations and Card Making, and their lovely gifts such as stamp sets and papers, took me into this new world. Can you believe that you are getting such a set for free?!

Yes, OK, you pay for the magazine but those magazines are your source of inspiration, and sometime you even learn new techniques from them! Surely this is valid basically when you have an awful internet connection and can not surf on Pinterest!

So my little craft workshop started to expand; especially when I found myself in USA totally alone with my credit card! Ah please look at these...

Surely my credit card was totally full on the way back home! But I wasn't aware that right afterwards I would go to the heaven of papers; Belgium! At the beginning I was very happy to have a good use of all the nice papers I have bought from S. Korea but they weren't enough! It never is!

Recycled New Year Cards

When I was writing the previous [pst, I couldn't find the photos of the really recycled cards I have made. So this morning I had very quick shots for you. Here they are:

 

All you need is to find a coordinated coloured paper and glue this cute card front.

Surely not most of you are living under such landlords, so let's say you get a nice christmas/new year/birthday card from someone you don't like. But the card is nice. So here is a nice way to still enjoy it; cut it into nice little pieces and use them to make a new card =)

These little ones are in size of only 4"x4". I cut them from the backs of the cards; yes, you can use even tiny images!

As you see above, it might be good if you can add some nice coloured or even patterned paper. But it is very obvious that I wasn't very neat on my glue work as it has spilled everywhere and I didn't know how to clean it in those times.

In time, I got some nice ribbons, a bit of glitter and my mind started to think in a way to find use of anything seems cute, just like wrapping paper! 

 

These little cute bears are actually cut from a gift wrapper. I know it might be a pain to find some nice images, especially if you are not fan of printing. So I strongly advise you to give a chance to the gift wraps. 

And a bit more detailed ones: 

Witchie's Crafts

It took me a long while to decide how to share my cards and crafts. I was very close to have a new blog for this purpose but I really don't like the idea of having many tiny and less-active blogs. On the other hands, how attractive can be a bi-lingual blog? Would this push my audience rather than adding new ones? Ah...I know this sounds silly but this was a hard decision for me.  Anyway, obviously the decision is made to go on here. But what I will do to differ the craft ones, is to use a proper label, which I haven't used this feature of blogspot properly yet. So here starts my new label: Witchie's Crafts!

I have always been into stationary; papers, notebooks, pens, pencils, stickers, markers, clips, highlighters, agendas, calendars, etc. On the other hand, my card making adventure started only 3 years ago, when I found tons of christmas cards at the paper recycle bin. Our landlords, Armstrong family, is a well-known and old family here. So they get probably hundreds of christmas cards every year, and surely it can't be possible to keep every one of them. I should also add this information to the attention of my non-UK readers that card sending/giving is a serious thing here in UK! People give cards in addition to their birthday gifts, and what I understand is, this is nearly a must! On Mother's day, Valentine's Day, Easter, Christmas and even on Halloween, people send/give cards. Can you see what a haven this is for me?! Yeah, so what happened when I found tons of christmas cards in our paper bin is, surely I grabbed the nice ones to recycle on my own way =) I cut, paste, glitter and God knows what else I have done and created new cards our of them!

Would you like to have a look at my very first handmade cards? It is interesting to see the progress actually =)

This was made in 12/09/2011. Independent of finding christmas cards, I have already bought some card making kits when I was in Germany. So I used some elements from those kits and a bit of my own design.

To tell the truth; the idea might me nice but it was really not successful =) Thanks to my dearly friend to got the cards, appreciated this effort.

Before I stared to make cards, I have found myself struggling with lots of tiny, colorful threads; known as cross-stitching =) Everything started with this little star! Yeeep, this is my very first cross-stitching!  And when I put my hands onto cards making, surely these tiny pieces of art were my prior elements to use. To tell the truth, I quite like that star and the card itself.

I was way ahead on cross-stitching than card making in the year 2011. Though obviously I was way more patient to glue all those silver stars one by one!

There were some cross-stitches that I loved too much and didn't want to waste them as cards, so I found a way to make them lasting all year as calendars:

Well, I think this is enough for the first post. Please stay tuned, there are more to come soon!

Tek çocuk

"Paylaşmayı bilmeyen tek çocuk" meselesini oldum olası anlayamamıştım bir 'tek çocuk' olarak. Tek çocuksan, paylaşmaktan büyük zevk yoktur ki. Hep yalnız olmaktan sıkılmışsındır zaten. Paylaşırsın paylaşabildiğin kadar ki birlikte olmaktır asıl mutluluk, birşeylere sahip olmak değil. Milyon tane oyuncağın olsun, birlikte oynayacak bir arkadaşın yoksa neye yarar? 

Ben bu paylaşma mutluluğunu biraz abartmış bir çocuktum. Mesela, resim dersine fon kartonu getirin dediği zaman hoca, fazladan 2 tane daha götürürdüm. Birinci neden, hangi rengi kullanmak isteyeceğimi önceden kestiremeyeceğim için kendime özgürlük vermek (şimdi fark ediyorum ki o zamandan başlamış benim özgürlük takıntım),  ikincisi de fon kartonu getirmeyi unutacağından emin olduğum bazı arkadaşlarımla paylaşmak. Ama hiç unutmam, ben daha ortaokuldaydım, teyzem görmüştü resim çantamı, "Bir tane karton yetmiyor mu neden hepsini götürüyorsun?" demişti. Özgürlüklerimin kısıtlanması meselesini o anda o kadar iyi açıklayamayacağımı ve ikinci nedenin daha geçerli olduğunu düşündüğümden, "belki biri unutursa ona veririm diye." demiştim kısadan. "Arkadaşların seni sevsin diye onlara yaranmaya mı çalışıyorsun?" demişti teyzem de nasıl üzülmüştüm günlerce... Halbuki ben emindim arkadaşlarımın beni sevdiklerinden. Ama o günden sonra içimden gelen her iyilikte bunu sorar buldum kendime, neden yapıyorum ben bu iyiliği, diye. Neyse ki karşılık beklemeden iyilik yapmayı öğrenmişim de, iyilik yaptığım insanların tepkisi ne olursa olsun kendime verdiğim cevaplar hiç üzmedi beni.

Derken 30umda gördüm 40ında bir 'tek çocuk'un paylaşmaktan nasıl bihaber olduğunu. "Ortak" birşeylerin varlığının kendisini nasıl rahatsız ettiğini, rahat olduğu zamanda ise nasıl sömürdüğünü... Çok ilginç bence, kesinlikle üzerinde çalışmak istediğim psikolojik bir durum. Ama bence bu sorun 'tek çocuk' olmaktan kaynaklanıyor olamaz. Kendisine ve etrafına güvensizliği tek çocuk olduğu için değil, kendisini yetiştirenlerin, eğitenlerin hatalarından kaynaklanıyor olabilir olsa olsa. 

Siz ne düşünüyorsunuz? Etrafınızda 'tek çocuk' olduğu için paylaşmayı bilmeyen 'çocuklar' var mı?