Hem yolda hem de weinachtmarkt'ta bi dolu güzel fotoğraf çektim. Aslında daha da çekecektim ama pilim bitti. İyi de oldu aslında böylece biraz hızlandım ve Kaufhof'a girdim, çikolata alışverişi yaptım.
Weinachtmarkt burdakiler için çok cazip bişiy ama Türkiye'ye hediye getirmek için çok anlamsız. Tr'de 3'e alacağınız şeyi burda 33'e alıyorsunuz üstelik Tr'deki kadar güzel şeyler de yok.Güzel olan şey, kocaman kocaman şekerciler =) ve glühwein dedikleri sıcak şarap. Geçen sene bayıldığım zaman tam da bu glühwein verdikleri yerin önündeydim, doktorlar da tutturdu sen en az bi 8-10 litre sıcak şarap içmişsin diye. Üstelik de o zamanlar antibiyotik kullandığım için ağzıma ilaç bile sürmüyodum. Ay neyse bu ayrı bi konu.
Kaufhof'tan çikolata alışverişimi yaptıktan sonra başka şeyler alcaktım ki, kasada sıra beklerken farkettim; kredi kartım cüzdanımda yok! Amanın! Buralarda kaybolduysa kim nereye götürmüştür bilmem, bulamam, iptal ettirmek ayrı bir dert falan fistan derken dedim 'witchie sakin ol, devam et sen alışverişine.' Ama iyi ki de öyle olmuş, bir kaç dükkan sonra girdiğim bi başka yerde aynı şeyi yarı fiyatına görünce zil takıp oynıycaktım. Yok oyanamadım tabbi ama hemen aldım bu defa. Her işte hayır var dedikleri böyle oluyo sanırım. Hemen dedim ki kendime, 'kesin kredikartın da Tr cüzdanındadır, sakin ol bakem.' Gerçekten de eve gelince baktım ki Tr cüzdanımdaymış.
Ve ve vee... daha bitmediii! Akşam yemeğinde bi haftadır buzlukta bekleyen zavallı son tavuk parçasını kullanmak adına tavuklu mantarlı krep yapmayı dedim. Denedim diyorum çünkü daha önce ne yaptım ne de yapan gördüm, sadece Kapı7'de afiyetle yerdim ben onu. İlk deneme bu kadar mı güzel olur, bu kadar mı mükemmel olur aman tanrım!
Erken başlanmış bir gün kadar güzeli yok! Zaten bir kere alıştın mı gerisi kendiliğinden geliyor. Kalktım, ortalığı topladım, tabii ki kendime dalga geçme zamanı tanıdım biraz ve ardından çıkıp koşmayı düşünsem de dışarı bakmam bile üşümeme yettiği için sürekli ertelerken Mr.Paradise'ın blog'undaki müzik* harekete geçirdi, beni odada biraz jimnastik yaptım. Üniversitenin ilk yıllarında her akşam yarım saat yapardım ama sonradan neden bilmem bıraktım. Bir step tahtası alsam mı diye 5-6 aydır düşünüyorum ama çok da şart bişiy değil şimdilik. Hele bir düzene sokayım da şu ev jimnastiğini, eğer yeterince motive görürsem kendimi alırım belki. Son günlerde sabahları asıl sorunum kahvaltı yapmak. Kalkar kalkmaz aç olmadığım için çok önemli değil ama bir süre sonra domatesli-peynirli-zeytinli güzel bir kahvaltı istiyor insanın canı. Hele ki kahvaltıda domates yemek kadar hoşuma giden bişiy yok ama domatesi beyaz peynirle yemek gerek. Gel gör ki beyaz peynir fazla tüketmemem gerek. Fazla veya sürekli.. Yani her sabah bir kibrit kutusu kadar yesem de dokunuyor. Hem zaten ben peynir delisi olarak o kadarcık peynir yiyip duramam. Bezelyenin yanında bile beyaz peynir yiyen birisinden söz ediyoruz şurda. Geçen pazartesi aldığım ve hala dolapta duran 12 yumurtanın en azından bazılarını kurtarabilmek adına bugün yumurta yapıcam kendime sanırım. Hani sarısına ekmek batırıp patlattıklarımızdan. Ama onun yanında da peynir ne güzel olurdu ahh.. Bi' de, kitchen o'lock'da tarifi olan bir peynirli domates dolması var ki, şimdi tadına bakabilmek için neler vermezdim, oh mon diööööö...
